Miasto położone nad Wisłą, jest jedną z dwóch stolic województwa kujawsko-pomorskiego. Toruń położony jest w zalesionej Kotlinie Toruńskiej, po obu stronach rzeki Wisły, otoczony prawie ze wszystkich stron lasami. Tereny w Toruniu i okolicy, w bezpośrednim sąsiedztwie Wisły są obniżone (najczęściej do poziomu 33-36 m n.p.m.) i stanowią wąski, długi pas terenu równinnego, położony na linii wschód-zachód, o szerokości ok. 100-500 metrów po obu stronach Wisły i o wysokiej jakości gleby. Zespół staromiejski Torunia jest jednym z najcenniejszych zespołów zabytkowych w Polsce. W 1997 roku został on wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obejmuje Stare i Nowe Miasto, z zachowanym prawie bez zmian XIII-wiecznym układem urbanistycznym. Najcenniejszymi zabytkami tego miasta są: mury miejskie, 3 gotyckie kościoły, Ratusz Staromiejski, ruiny zamku krzyżackiego oraz liczne kamienice. Rynek i Ratusz Staromiejski zostały uznane przez 50-osobowe jury złożone z podróżników, naukowców i dziennikarzy za jedno ze 100 najpiękniejszych miejsc na świecie, i kandydują w plebiscycie National Geographic Polska do grona 30 najpiękniejszych miejsc na globie.

---

Toruń is a city in northern Poland, on the Vistula River, the second largest city of the Kujawy-Pomerania Province. The medieval old town of Toruń is a birthplace of Nicolaus Copernicus. It was inscribed onto the World Heritage List of UNESCO as World Heritage Site in 1997. Toruń has many monuments of architecture beginning from the Middle Ages, including 200 military structures. The city is famous for having preserved almost intact its medieval spatial layout and many Gothic buildings, all built from brick, including monumental churches, the Town Hall and many burgher houses. An important fact is that Toruń, unlike many other historic cities in Poland, avoided significant destruction during World War II. In particular, the Old Town was left intact, so all its important monuments of architecture are original ones- not rebuilt after destruction.

Budowę zaczęto w latach 50. XIII wieku, ukończono w drugiej ćwierci XIV wieku. W roku 1454 zamek został wzięty szturmem przez mieszczan toruńskich, a następnie prawie całkowicie zburzony. W okresie nowożytnym teren zamkowy był wykorzystywany jako bastion oraz wysypisko śmieci. Dopiero w 1966 roku ruiny zamku uporządkowano, odsłaniając zachowane do wysokości ok. 1,5 m mury parteru. Z budynków zamku głównego do dzisiaj zachowała się wieża ustępowa (gdanisko) wraz z prowadzącym do niej gankiem, fosa, dolne partie murów parteru i ośmiobocznej wieży i piwnice.

Mury Starego Miasta zaczęto budować około połowy XIII w., otaczały one je ze wszystkich stron, od zachodu, północy i wschodu podwójnym obwodem, a jedynie od południa (gdzie naturalną obroną była Wisła) pojedynczym. W ich ciągu umieszczono 8 bram i ponad 30 baszt, z których do dzisiaj zachowały się 3 bramy od strony Wisły (Mostowa, Żeglarska i Klasztorna). Do zachowanych baszt należy m.in. Krzywa Wieża, a także Gołębnik, Żuraw, Wartownia, Monstrancja i 3 bezimienne baszty przy ulicy Podmurnej.